Sposoby na nudę - cz. 1

CZAS 2 × 45 min

Zapis w dzienniku

Edukacja polonistyczna: Swobodne wypowiedzi ustne na temat nudy i sposobów spędzania wolnego czasu. Oglądanie filmu – wywiadu i wyciąganie z niego wniosków. Przeprowadzanie wywiadów z pracownikami szkoły.


Cele operacyjne:

Uczeń:

Kryterium sukcesu:  

POMOCE DYDAKTYCZNE:

- do pobrania:  

- do przygotowania:  

- dodatkowe pomoce: 

Przebieg zajęć:

1. NAWIĄZANIE DO POPRZEDNICH ZAJĘĆ, ICH TEMATU I ZAPAMIĘTANYCH WIADOMOŚCI

2. "NUDA - CO TO TAKIEGO?"
N. stawia dzieciom pytania: czym jest nuda, kiedy i dlaczego ludzie się nudzą oraz czy nuda jest zła i należy z nią walczyć.

3. OGLĄDANIE FILMU PREZENTUJĄCEGO WYWIAD Z DZIENNIKARZEM, P. KRZYSZTOFEM ZIEMCEM

4. ROZMOWA NA TEMAT FILMU: CZEGO DZIECI SIĘ DOWIEDZIAŁY, CO ZAPAMIĘTAŁY, CO BYŁO DLA NICH CIEKAWE

5. "ZRÓBMY WYWIAD!"
- N. zapowiada, że dzieci będą dziś samodzielnie prowadzić wywiady z kilkoma pracownikami szkoły na temat ich sposobów na nudę i spędzania wolnego czasu. Aby to zrobić, konieczne jest przygotowanie się do takiej rozmowy.
- Na podstawie obejrzanego wcześniej filmu uczniowie nazywają zasady prowadzenia wywiadu, a nauczyciel zapisuje je w punktach na dużym arkuszu papieru, np.

- Uczniowie dobierają się w grupy 3–4 osobowe i losują kartki z nazwiskami pracowników szkoły, z którymi przeprowadzą wywiad. N. informuje dzieci, w jakim miejscu szkoły dane osoby czekają na dzieci, a następnie grupy rozchodzą się w ustalone miejsca i przeprowadzają swoje wywiady.

Uwagi: Nauczyciel powinien wcześniej porozmawiać i umówić pracowników szkoły na rozmowy z dziećmi w danym dniu, godzinie i miejscu. Warto też wcześniej uprzedzić o temacie wywiadu. Sprawnie piszące dzieci mogą próbować notować hasłami odpowiedzi pracowników. N. dyskretnie może nagrywać na kamerze fragmenty poszczególnych rozmów. Osobami, z którymi dzieci mogą przeprowadzić wywiad, mogą być: p. dyrektor, sekretarka, pielęgniarka, panie woźne, nauczyciele, kucharki, bibliotekarka.

6. PO SKOŃCZONYCH WYWIADACH UCZNIOWIE ZDAJĄ RELACJE Z ODBYTYCH ROZMÓW
- N. zawiesza na tablicy duży arkusz papieru z narysowanym pośrodku kołem (słońcem).
- W kole napisany jest temat: SPOSOBY NA NUDĘ.
- Grupy kolejno opowiadają, o jakich sposobach mówili rozmówcy. Każdy pomysł zostaje zapisany przez N. w postaci promienia słońca wokół koła. Powtarzające się u rozmówców hasła przedłużają promienie o kolejne okienka.
- Tak utworzone słoneczko daje okazję do podsumowania wywiadów i zauważenia przez dzieci, których pomysłów na nudę jest więcej, a których mniej. W dalszej dyskusji dzieci próbują wyjaśniać, z czego te różnice wynikają, czym są spowodowane, i które ze sposobów spędzania wolnego czasu są dla ludzi korzystniejsze.

7. PODSUMOWANIE ZAJĘĆ

Sposoby na nudę - cz. 2

CZAS 3 × 45 min

Zapis w dzienniku: Wykonanie zabawki z materiałów odpadowych według własnego pomysłu

Edukacja polonistyczna: Nazywanie czynności wykonywanych w wolnym czasie.

Edukacja plastyczna: Tworzenie i ozdabianie matematycznej gry planszowej.

Edukacja społeczna: Współpraca przy wymyślaniu i prezentacji reklam form spędzania wolnego czasu.

Edukacja matematyczna: Rozegranie matematycznej gry planszowej według podanych zasad.


Cele operacyjne:

Uczeń:

Kryterium sukcesu:  

POMOCE DYDAKTYCZNE:

- do pobrania:  

- do przygotowania:  

- dodatkowe pomoce: 

Przebieg zajęć:

1. NAWIĄZANIE DO POPRZEDNICH ZAJĘĆ, ICH TEMATU I ZAPAMIĘTANYCH WIADOMOŚCI
Przypomnienie wyników przeprowadzonych wywiadów z pracownikami szkoły - odczytanie sposobów na nudę na plakacie ze słoneczkiem.

2. CZYNNOŚCI - ŚWIETNA SPRAWA!
- N. wyjaśnia we współpracy z uczniami pojęcie ,,czynność”. Może też fakultatywnie użyć określenia ,,czasownik” jako nazwy czynności i wyjaśnić jej pochodzenie (od wykonania czynności w określonym czasie).

- N. zachęca dzieci, aby w kilkuosobowych grupach, w ciągu kilku minut, wymyśliły jak najwięcej czynności, które ludzie wykonują w wolnym czasie.

- Dzieci pantomimicznie prezentują wymyślone czynności, a reszta klasy je odgaduje.

- N. na dużym arkuszu papieru zapisuje w pionowej kolumnie nazwy czynności w formie bezokolicznika: grać, czytać, biegać, jeździć, skakać, tańczyć, oglądać, śpiewać, pływać, chodzić.

- N. rozdaje wydrukowane fotokopie z piktogramami oznaczające poszczególne czynności, a dzieci je nazywają.

3. "JEDEN CZASOWNIK - WIELE ZNACZEŃ"
- Klasa dzieli się na 10 grup. Każda grupa otrzymuje jeden piktogram i ustala jak najwięcej pomysłów, w jaki sposób można wykonywać tę czynność.
- Grupy prezentują swoje pomysły, np.
grać - w piłkę, w teatrze, w grę komputerową, na instrumencie muzycznym, w grę planszową, w bilard, w kręgle,
czytać - książkę, gazetę, komiks, encyklopedię,
biegać - po boisku, po parku, grając w piłkę,
jeździć - na rowerze, na deskorolce, na wrotkach, na łyżwach, na nartach,
skakać - na trampolinie, ze spadochronem, na bungee, na skakance,
tańczyć - w zespole ludowym, taniec towarzyski, taniec nowoczesny, balet,
oglądać - telewizję, filmy w kinie, zachód słońca, zwierzęta w zoo, albumy ze zdjęciami,
śpiewać - w chórze, na lekcji, słuchając radia,
pływać - w basenie, w jeziorze, w morzu, kajakiem, statkiem, w łodzi podwodnej,
chodzić - na spacery, z kijami nordic walking, na spacer z psem.

Jeśli grupie brakuje pomysłów, reszta klasy może je dopowiadać.

4. ZAREKLAMUJMY RUCH
- Uczniowie powtórnie spotykają się w dziesięciu grupach z poprzedniego zadania.
- N. prowadzi krótką rozmowę na temat reklamy: czym jest reklama, gdzie się z nią spotykamy, jakie są rodzaje reklam, które reklamy najbardziej nam się podobają oraz czemu one służą.
- Do swojego piktogramu oznaczającego czynność wymyślają krótką scenkę dramową, która zareklamuje ten sposób spędzania wolnego czasu. Reklama może zawierać rymowankę ułożoną przez dzieci.
- Gotowe zespoły prezentują swoją reklamę, którą N. nagrywa kamerą.

5. MATEMATYKA - ŚWIETNA ZABAWA!
N. rozważa z uczniami pytanie, czy ich zdaniem gra matematyczna może być sposobem na nudę?
N. zawiesza na tablicy wzór gry planszowej:

- Uczniowie dzielą się na grupy ok. 4–5 osobowe i przygotowują według wzoru własną planszę do gry na kartonie formatu A3. Oprócz pól z cyframi dzieci mogą ozdobić planszę według własnego pomysłu.
- Do rozgrywki grupy otrzymują 1 kostkę do gry, zestaw klocków LEGO i dowolne pionki dla każdego gracza.
- Zasady gry: dzieci ustalają między sobą kolejkę rzutów. Rzucają kostką i poruszają się na planszy o tyle pól, ile wskazała liczba oczek. Pole, na którym zatrzymał się gracz wskazuje, ile dowolnego kształtu i wielkości klocków LEGO może sobie wybrać. Gracze zbierają w czasie rozgrywki klocki, aby na koniec móc z nich zbudować konstrukcję. Pewnego rodzaju zwycięzcą gry są osoby, którym udało się zdobyć najwięcej klocków i zbudować coś ciekawego.

6. KARTAY PRACY 1: WYKONANIE ĆWICZEŃ Z KARTY PRACY

7. W RAMACH PODSUMOWANIA LEKCJI można odtworzyć nagrane podczas zajęć reklamy z udziałem dzieci.

Sposoby na nudę - cz. 3

CZAS 45 min

Zapis w dzienniku: Let's play – sposoby na nudę

Integracja treści z nauczaniem w zakresie edukacji: społecznej, matematycznej, wychowania fizycznego


Cele operacyjne:

Uczeń:

Kryterium sukcesu:  

POMOCE DYDAKTYCZNE:

- do pobrania:  

- do przygotowania:  

- dodatkowe pomoce: 

Uwaga: Ta lekcja powinna odbyć się na boisku szkolnym lub na sali gimnastycznej.

Przebieg zajęć:

1. ĆWICZENIA PRAKTYCZNE
N. wita się z dziećmi.

N. zaprasza uczniów na plac zabaw, boisko szkolne lub do sali gimnastycznej. N. prosi dzieci, aby ustawiły się w kole. Sam staje w środku. Następnie zaprasza do siebie chętnego ucznia i w tajemnicy przed pozostałymi członkami grupy prosi, aby ten gestami zaprezentował wybraną przez N. dyscyplinę sportową. Po odgadnięciu przez dzieci jaki to sport, N. zachęca uczniów, aby wspólnie powtarzali w języku angielskim nowe słowa (play football, play basketball, play table tennis, run, swim, dance, ride a bike). N. kontynuuje zabawę aż do momentu, kiedy upewni się, że uczniowie zaznajomili się z nowym słownictwem.

N. wyjaśnia dzieciom, że od tego momentu sala/boisko podzielona jest na dwie części. N. będzie zadawał pytania, a zadaniem uczniów jest stanąć po stronie sali, zgodnie ze swoimi upodobaniami (prawa strona - tak, lewa strona - nie). N. wprowadza pytanie: Do you like .....? Prosi uczniów o powtórzenie i zwraca uwagę, że kiedy pytamy o to, co lubimy, a czego nie, do słówka opisującego daną czynność dodajemy końcówkę -ing.

N. pyta dzieci: Do you like swimming? Dzieci, które zajęły prawą stronę sali/boiska wspólnie z N. powtarzają: Yes,I do, natomiast uczniowie po lewej stronie: No, I don't. N. kontynuuje zabawę, aż do momentu, kiedy upewni się, że uczniowie zaznajomili się z pytaniem Do you like…? i krótkimi odpowiedziami.

2. GRY DO WYBORU:
N. dzieli klasę na drużyny (liczba drużyn: 2 - 4). Prosi uczniów, aby nazwali swoje drużyny w języku angielskim. W razie trudności pomaga podjąć decyzję. Wspólnie z dziećmi utrwala nazwy drużyn i zapisuje je na kartonie/tablicy wyników.

Następnie N. pokazuje uczniom piłkę do gry w piłkę nożną i pyta: What sport is it? Po ustaleniu, że chodzi o piłkę nożną, opowiada: I like playing football, a następnie pyta: Do you like playing football? Po otrzymaniu twierdzącej odpowiedzi proponuje: Let's play football!
N. prosi uczniów, aby ustawili się w czterech rzędach naprzeciwko bramki. Aby zdobyć punkt dla swojej drużyny, każdy zawodnik na sygnał musi właściwie wymówić słowo football, a następnie trafić do bramki. Po zakończeniu ćwiczenia N. prosi uczniów, aby usiedli: Sit down, please i wspólnie z nimi podlicza w języku angielskim punkty zdobyte przez poszczególne drużyny.

N. pokazuje uczniom rakietki do gry w tenisa stołowego i proponuje: Let's play table tennis. Naprzeciwko siebie stają zawodnicy z przeciwnych drużyn. Ich zadaniem jest jak najdłużej odbijać piłeczkę do gry w ping-ponga. Zawodnik, który jako pierwszy upuści piłeczkę, przegrywa. Wygrany, aby zdobyć punkt dla swojej drużyny musi odpowiedzieć na pytanie, w co przed chwilą grał (table tennis). Zapraszając do gry kolejne pary N. zachęca: Let's play table tennis. Po zakończonej zabawie zostają podliczone punkty.

Następnie N. pokazuje uczniom piłkę do gry w koszykówkę i ponownie pyta: What sport is it? I like playing basketball. Do you like playing basketball? Po otrzymaniu twierdzącej odpowiedzi proponuje: Let's play basketball! N. prosi uczniów, aby ustawili się w czterech rzędach. Pierwsi w rzędach posiadają piłkę. Na sygnał kozłują piłkę do wyznaczonego miejsca. Po dojściu do półmetka toczą piłkę do kolejnego w rzędzie, a sami wracają na koniec swojego zespołu. Po zakończonym wyścigu podliczone zostają punkty.

3. ZAKOŃCZENIE ZAJĘĆ
Po podliczeniu punktów N. pozwala wygranej drużynie wybrać grę, w którą chcieliby zagrać na zakończenie lekcji.


Sposoby na nudę - cz. 4

Free Time

CZAS 45 min

Zapis w dzienniku: Free time activities - sposoby na aktywne spędzanie czasu wolnego

Integracja treści z nauczaniem w zakresie edukacji: społecznej, wychowania fizycznego, zdrowotnej


Cele operacyjne:

Uczeń:

Kryterium sukcesu:  

POMOCE DYDAKTYCZNE:

- do pobrania:  

scenariusz "Sposoby na nudę" cz. 4 "Free Time",
karta pracy 1 "Sposoby na nudę" cz. 4 "Free Time",
karta pracy 2 "Sposoby na nudę" cz. 4 "Free Time";

- do przygotowania:  

Przebieg zajęć:

1. ROZGRZEWKA JĘZYKOWA
N. wita się z dziećmi.

N. powtarza słownictwo z poprzednich lekcji, posługując się kartami obrazkowymi z trzech grup tematycznych. N. pokazuje uczniom karty obrazkowe i sprawdza, czy potrafią podać odpowiednie nazwy. Następnie dzieli uczniów na trzy grupy i prosi, aby podali tyle słów z jednej kategorii, ile pamiętają. N. za każdą poprawną odpowiedź przyznaje drużynie po jednym punkcie.

2. ĆWICZENIA PRAKTYCZNE
Jeżeli jest to możliwe, N. prosi dzieci, aby usiadły w kręgu. Podaje dziecku fotokopie całego zestawu piktogramów. N. włącza nagranie z muzyką. Dzieci podają sobie cały zestaw kartę z piktogramami, gdy słyszą muzykę. N. zatrzymuje nagranie. Uczeń, który akurat trzyma kartę, wstaje, wybiera jeden piktogram i gestem pokazuje to, co jest przedstawione na obrazku. Zadaniem pozostałych uczniów jest odgadnięcie słówka. N. pierwszy głośno wypowiada nowe słowo w języku angielskim i zachęca dzieci do powtarzania. Na koniec uczeń przekreśla piktogram, który pokazał. W razie potrzeby ćwiczenie można powtórzyć, żeby upewnić się, że wszystkie dzieci rozumieją nowe słowa.

3. KARTA PRACY 1:
N. wskazuje na piktogramy na karcie pracy i zapisuje słowa na tablicy. U. łączą piktogramy z odpowiednim słowem.

4. KARTA PRACY 2:
N. rozdaje uczniom kartę pracy. N. prosi, aby uczniowie podali angielskie nazwy sposobów aktywnego spędzania czasu wolnego, które widzą u góry tabeli na obrazkach (swim, run, dance, ride a bike).

Następnie N. prosi uczniów o uzupełnienie części tabelki "I" - o swoich własnych upodobaniach. N. prosi dzieci o odczytanie swoich odpowiedzi na głos (np. I don't like running, I like swimming, itd.).

N. poprzez zabawę zachęca uczniów do utrwalenia pytania Do you like .....? (Do - klaśnięcie w dłonie, you - klaśnięcie o kolana, like - pstryknięcie palcami).

Po upewnieniu się, że dzieci rozumieją i potrafią zadać pytanie Do you like .....? N. prosi dzieci, aby wstały i zachęca je do przeprowadzenia ankiety. Każdy z uczniów ma za zadanie zdobyć informacje na temat 3 kolegów/koleżanek z klasy. Jedno dziecko pyta: Do you like dancing? Drugie odpowiada: Yes, I do lub No, I don't.

5. ZAKOŃCZENIE ZAJĘĆ
Po powrocie do ławek N. zaprasza chętnego ucznia na środek i zachęca do przedstawienia zdobytych informacji (np. Kasia likes dancing). Następnie N. prosi uczniów o to, aby, koledze/ koleżance z ławki opowiedzieli o upodobaniach jednej osoby z którą, przeprowadziły wywiad. N. monitoruje pracę i wspiera w przypadku trudności.

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 1
Zapis w dzienniku:
Edukacja polonistyczna:
Swobodne wypowiedzi ustne na temat nudy i sposobów
spędzania wolnego czasu. Oglądanie filmu – wywiadu
i wyciąganie z niego wniosków. Przeprowadzanie
wywiadów z pracownikami szkoły.
Cele operacyjne:
Uczeń:
• uczestniczy i współpracuje w przeprowadzaniu
wywiadów,
• uważnie słucha wypowiedzi innych osób,
• rozumie cel i zasady przeprowadzania wywiadów.
CZAS
2× 45 min
Kryterium sukcesu:
• zauważysz, jak wiele jest
ciekawych sposobów na
spędzanie wolnego czasu,
• przeprowadzisz wywiad
z pracownikiem szkoły.
Kryteria innowacyjności:
POMOCE DYDAKTYCZNE:
– do pobrania:
• scenariusz 1 ,,Sposoby na nudę”, cz. 1
• film „Wywiad”;
– do przygotowania:
• kartki z nazwiskami pracowników szkoły,
• duży arkusz papieru do zapisania zasad przeprowadzania wywiadu,
• arkusz do zanotowania wyników wywiadów z rysunkiem koła – słońca;
– dodatkowe pomoce:
• kamera do nagrywania wywiadów.
- 1 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
1. NAWIĄZANIE DO POPRZEDNICH ZAJĘĆ, ICH TEMATU I ZAPAMIĘTANYCH
WIADOMOŚCI
2. ,,NUDA – CO TO TAKIEGO?”
N. stawia dzieciom pytania: czym jest nuda, kiedy i dlaczego ludzie się nudzą oraz czy
nuda jest zła i należy z nią walczyć.
3. OGLĄDANIE FILMU PREZENTUJĄCEGO WYWIAD Z DZIENNIKARZEM,
P. KRZYSZTOFEM ZIEMCEM
4. ROZMOWA NA TEMAT FILMU: CZEGO DZIECI SIĘ DOWIEDZIAŁY,
CO ZAPAMIĘTAŁY, CO BYŁO DLA NICH CIEKAWE
5. „ZRÓBMY WYWIAD!”
– N. zapowiada, że dzieci będą dziś samodzielnie prowadzić wywiady z kilkoma
pracownikami szkoły na temat ich sposobów na nudę i spędzania wolnego czasu.
Aby to zrobić, konieczne jest przygotowanie się do takiej rozmowy.
– Na podstawie obejrzanego wcześniej filmu uczniowie nazywają zasady prowadzenia
wywiadu, a nauczyciel zapisuje je w punktach na dużym arkuszu papieru, np.
• pamiętaj, na jaki temat prowadzisz wywiad,
• dobrze przemyśl i zapisz na kartce kilka pytań do wywiadu,
• kulturalnie przywitaj i pożegnaj się z rozmówcą, podziękuj mu za rozmowę,
• w czasie rozmowy patrz na osobę, która mówi.
– Uczniowie dobierają się w grupy 3–4 osobowe i losują kartki z nazwiskami
pracowników szkoły, z którymi przeprowadzą wywiad. N. informuje dzieci, w jakim
miejscu szkoły dane osoby czekają na dzieci, a następnie grupy rozchodzą się
w ustalone miejsca i przeprowadzają swoje wywiady.
Uwagi: Nauczyciel powinien wcześniej porozmawiać i umówić pracowników szkoły na
rozmowy z dziećmi w danym dniu, godzinie i miejscu. Warto też wcześniej uprzedzić
o temacie wywiadu. Sprawnie piszące dzieci mogą próbować notować hasłami
Sposoby na nudę – cz. 1
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 1
odpowiedzi pracowników. N. dyskretnie może nagrywać na kamerze fragmenty
poszczególnych rozmów. Osobami, z którymi dzieci mogą przeprowadzić wywiad,
mogą być: p. dyrektor, sekretarka, pielęgniarka, panie woźne, nauczyciele, kucharki,
bibliotekarka.
6. PO SKOŃCZONYCH WYWIADACH UCZNIOWIE ZDAJĄ RELACJE Z ODBYTYCH
ROZMÓW
– N. zawiesza na tablicy duży
arkusz papieru z narysowanym
pośrodku kołem (słońcem).
– W kole napisany jest temat:
SPOSOBY NA NUDĘ.
– Grupy kolejno opowiadają,
o jakich sposobach mówili
rozmówcy. Każdy pomysł zostaje
zapisany przez N. w postaci
promienia słońca wokół koła.
Powtarzające się u rozmówców
hasła przedłużają promienie o kolejne okienka.
– Tak utworzone słoneczko daje okazję do podsumowania wywiadów i zauważenia
przez dzieci, których pomysłów na nudę jest więcej, a których mniej. W dalszej
dyskusji dzieci próbują wyjaśniać, z czego te różnice wynikają, czym są
spowodowane, i które ze sposobów spędzania wolnego czasu są dla ludzi
korzystniejsze.
7. PODSUMOWANIE ZAJĘĆ
SPOSOBY
NA
NUDE
Czytanie
książek
Jeżdżenie
rowerem
- 3 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 2
Zapis w dzienniku:
Wykonanie zabawki z materiałów odpadowych według własnego
pomysłu
Edukacja polonistyczna: Nazywanie czynności wykonywanych w wolnym czasie.
Edukacja plastyczna: Tworzenie i ozdabianie matematycznej gry planszowej.
Edukacja społeczna: Współpraca przy wymyślaniu i prezentacji reklam form
spędzania wolnego czasu.
Edukacja matematyczna: Rozegranie matematycznej gry planszowej według
podanych zasad.
Cele operacyjne:
Uczeń:
• uczestniczy we wspólnym tworzeniu
reklam,
• uważnie słucha wypowiedzi i prezentacji
innych osób,
• tworzy konstrukcje przestrzenne
z klocków LEGO,
• przestrzega reguł gry matematycznej.
Kryterium sukcesu:
• wymienisz czynności jakie można wykonywać
w wolnym czasie;
• weźmiesz udział w grze matematycznej
przestrzegając jej zasad.
CZAS
3 × 45 min
Kryteria innowacyjności:
POMOCE
DYDAKTYCZNE:
– do pobrania:
• scenariusz 2 ,,Sposoby na
nudę”, cz. 2,
• karta pracy 1 „Sposoby na
nudę”, cz. 2;
– do przygotowania:
• fotokopie czynności
z końca scenariusza,
• wzór planszy do gry
matematycznej;
– dodatkowe pomoce:
• zestaw klocków LEGO,
• kostki do gry,
• pionki.
- 1 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Przebieg zajęć:
1. NAWIĄZANIE DO POPRZEDNICH ZAJĘĆ, ICH TEMATU I ZAPAMIĘTANYCH
WIADOMOŚCI
Przypomnienie wyników przeprowadzonych wywiadów z pracownikami szkoły –
odczytanie sposobów na nudę na plakacie ze słoneczkiem.
2. CZYNNOŚCI – ŚWIETNA SPRAWA!
– N. wyjaśnia we współpracy z uczniami pojęcie ,,czynność”. Może też fakultatywnie
użyć określenia ,,czasownik” jako nazwy czynności i wyjaśnić jej pochodzenie (od
wykonania czynności w określonym czasie).
– N. zachęca dzieci, aby w kilkuosobowych grupach, w ciągu kilku minut, wymyśliły
jak najwięcej czynności, które ludzie wykonują w wolnym czasie.
– Dzieci pantomimicznie prezentują wymyślone czynności, a reszta klasy je odgaduje.
– N. na dużym arkuszu papieru zapisuje w pionowej kolumnie nazwy czynności
w formie bezokolicznika: grać, czytać, biegać, jeździć, skakać, tańczyć, oglądać,
śpiewać, pływać, chodzić.
– N. rozdaje wydrukowane fotokopie z piktogramami oznaczające poszczególne
czynności, a dzieci je nazywają.
3. „JEDEN CZASOWNIK – WIELE ZNACZEŃ”
– Klasa dzieli się na 10 grup. Każda grupa otrzymuje jeden piktogram i ustala jak
najwięcej pomysłów, w jaki sposób można wykonywać tę czynność.
– Grupy prezentują swoje pomysły, np.
grać – w piłkę, w teatrze, w grę komputerową, na instrumencie muzycznym, w grę
planszową, w bilard, w kręgle,
czytać – książkę, gazetę, komiks, encyklopedię,
biegać – po boisku, po parku, grając w piłkę,
jeździć – na rowerze, na deskorolce, na wrotkach, na łyżwach, na nartach,
skakać – na trampolinie, ze spadochronem, na bungee, na skakance,
Sposoby na nudę – cz. 2
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 2
tańczyć – w zespole ludowym, taniec towarzyski, taniec nowoczesny, balet,
oglądać – telewizję, filmy w kinie, zachód słońca, zwierzęta w zoo, albumy ze
zdjęciami,
śpiewać – w chórze, na lekcji, słuchając radia,
pływać – w basenie, w jeziorze, w morzu, kajakiem, statkiem, w łodzi podwodnej,
chodzić – na spacery, z kijami nordic walking, na spacer z psem.
Jeśli grupie brakuje pomysłów, reszta klasy może je dopowiadać.
4. ZAREKLAMUJMY RUCH
– Uczniowie powtórnie spotykają się w dziesięciu grupach z poprzedniego zadania.
– N. prowadzi krótką rozmowę na temat reklamy: czym jest reklama, gdzie się z nią
spotykamy, jakie są rodzaje reklam, które reklamy najbardziej nam się podobają oraz
czemu one służą.
– Do swojego piktogramu oznaczającego czynność wymyślają krótką scenkę
dramową, która zareklamuje ten sposób spędzania wolnego czasu. Reklama może
zawierać rymowankę ułożoną przez dzieci.
– Gotowe zespoły prezentują swoją reklamę, którą N. nagrywa kamerą.
5. MATEMATYKA – ŚWIETNA ZABAWA!
N. rozważa z uczniami pytanie, czy ich zdaniem gra matematyczna może być
sposobem na nudę?
N. zawiesza na tablicy wzór gry planszowej:
start 2 4 6
5
7
1
5
3
0
3
10 0
4
0
8
1
1
5
7 5 6 2
0
8
0
0
5
2
2
9
1
2 3 4 1
meta
- 3 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
– Uczniowie dzielą się na grupy ok. 4–5 osobowe i przygotowują według wzoru własną
planszę do gry na kartonie formatu A3. Oprócz pól z cyframi dzieci mogą ozdobić
planszę według własnego pomysłu.
– Do rozgrywki grupy otrzymują 1 kostkę do gry, zestaw klocków LEGO i dowolne
pionki dla każdego gracza.
– Zasady gry: dzieci ustalają między sobą kolejkę rzutów. Rzucają kostką i poruszają
się na planszy o tyle pól, ile wskazała liczba oczek. Pole, na którym zatrzymał się
gracz wskazuje, ile dowolnego kształtu i wielkości klocków LEGO może sobie
wybrać. Gracze zbierają w czasie rozgrywki klocki, aby na koniec móc z nich
zbudować konstrukcję. Pewnego rodzaju zwycięzcą gry są osoby, którym udało się
zdobyć najwięcej klocków i zbudować coś ciekawego.
6. KARTAY PRACY 1: WYKONANIE ĆWICZEŃ
Z KARTY PRACY
7. W RAMACH PODSUMOWANIA LEKCJI
można odtworzyć nagrane podczas zajęć
reklamy z udziałem dzieci.
Sposoby na nudę – cz. 2
- 4 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 3
Free Time
Zapis w dzienniku:
Let’s play – sposoby na nudę
Integracja treści z nauczaniem w zakresie edukacji:
społecznej, matematycznej, wychowania fizycznego
Cele operacyjne:
Uczeń:
• rozpoznaje słownictwo związane ze sportem,
• słucha i wykonuje proste polecenia nauczyciela,
• rozwija zręczność, szybkość i siłę.
.
Kryterium sukcesu:
• będziesz umiał wymienić 3 nazwy dyscyplin sportowych.
• weźmiesz udział w zawodach sportowych.
CZAS
45 min
Kryteria innowacyjności:
- 1 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Uwaga: Ta lekcja powinna odbyć się na boisku szkolnym lub na sali gimnastycznej.
Przebieg zajęć:
1. ĆWICZENIA PRAKTYCZNE
N. wita się z dziećmi.
N. zaprasza uczniów na plac zabaw, boisko szkolne lub do sali gimnastycznej. N. prosi
dzieci, aby ustawiły się w kole. Sam staje w środku. Następnie zaprasza do siebie
chętnego ucznia i w tajemnicy przed pozostałymi członkami grupy prosi, aby ten
gestami zaprezentował wybraną przez N. dyscyplinę sportową. Po odgadnięciu przez
dzieci jaki to sport, N. zachęca uczniów, aby wspólnie powtarzali w języku angielskim
nowe słowa (play football, play basketball, play table tennis, run, swim, dance, ride
a bike). N. kontynuuje zabawę aż do momentu, kiedy upewni się, że uczniowie
zaznajomili się z nowym słownictwem.
N. wyjaśnia dzieciom, że od tego momentu sala/boisko podzielona jest na dwie części.
N. będzie zadawał pytania, a zadaniem uczniów jest stanąć po stronie sali, zgodnie ze
swoimi upodobaniami (prawa strona – tak, lewa strona – nie). N. wprowadza pytanie:
Do you like .....? Prosi uczniów o powtórzenie i zwraca uwagę, że kiedy pytamy o to, co
lubimy, a czego nie, do słówka opisującego daną czynność dodajemy końcówkę –ing.
Sposoby na nudę – cz. 3
POMOCE DYDAKTYCZNE:
– do pobrania:
• scenariusz „Sposoby na nudę” cz. 3 „Free Time”;
– do przygotowania:
• karton/tablica do notowania wyników;
– dodatkowe pomoce:
• piłka do gry w piłkę nożną,
• piłki do gry w koszykówkę,
• rakietki do tenisa stołowego i piłeczki ping-pongowe.
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 3
N. pyta dzieci: Do you like swimming? Dzieci, które zajęły prawą stronę sali/boiska
wspólnie z N. powtarzają: Yes,I do, natomiast uczniowie po lewej stronie: No, I don’t.
N. kontynuuje zabawę, aż do momentu, kiedy upewni się, że uczniowie zaznajomili się
z pytaniem Do you like…? i krótkimi odpowiedziami.
2. GRY DO WYBORU:
N. dzieli klasę na drużyny (liczba drużyn: 2 – 4). Prosi uczniów, aby nazwali swoje
drużyny w języku angielskim. W razie trudności pomaga podjąć decyzję. Wspólnie
z dziećmi utrwala nazwy drużyn i zapisuje je na kartonie/tablicy wyników.
Następnie N. pokazuje uczniom piłkę do gry w piłkę nożną i pyta: What sport is it?
Po ustaleniu, że chodzi o piłkę nożną, opowiada: I like playing football, a następnie
pyta: Do you like playing football? Po otrzymaniu twierdzącej odpowiedzi proponuje:
Let’s play football!
N. prosi uczniów, aby ustawili się w czterech rzędach naprzeciwko bramki. Aby zdobyć
punkt dla swojej drużyny, każdy zawodnik na sygnał musi właściwie wymówić słowo
football, a następnie trafić do bramki. Po zakończeniu ćwiczenia N. prosi uczniów, aby
usiedli: Sit down, please i wspólnie z nimi podlicza w języku angielskim punkty zdobyte
przez poszczególne drużyny.
N. pokazuje uczniom rakietki do gry w tenisa stołowego i proponuje: Let’s play table
tennis. Naprzeciwko siebie stają zawodnicy z przeciwnych drużyn. Ich zadaniem jest
jak najdłużej odbijać piłeczkę do gry w ping-ponga. Zawodnik, który jako pierwszy
upuści piłeczkę, przegrywa. Wygrany, aby zdobyć punkt dla swojej drużyny musi
odpowiedzieć na pytanie, w co przed chwilą grał (table tennis).
Zapraszając do gry kolejne pary N. zachęca: Let’s play table tennis. Po zakończonej
zabawie zostają podliczone punkty.
Następnie N. pokazuje uczniom piłkę do gry w koszykówkę i ponownie pyta: What
sport is it? I like playing basketball. Do you like playing basketball? Po otrzymaniu
twierdzącej odpowiedzi proponuje: Let’s play basketball! N. prosi uczniów, aby ustawili
się w czterech rzędach. Pierwsi w rzędach posiadają piłkę. Na sygnał kozłują piłkę do
wyznaczonego miejsca. Po dojściu do półmetka toczą piłkę do kolejnego w rzędzie,
a sami wracają na koniec swojego zespołu. Po zakończonym wyścigu podliczone
zostają punkty.
3. ZAKOŃCZENIE ZAJĘĆ
Po podliczeniu punktów N. pozwala wygranej drużynie wybrać grę, w którą chcieliby
zagrać na zakończenie lekcji.
- 3 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 4
Free Time
Zapis w dzienniku:
Free time activities – sposoby na aktywne spędzanie czasu wolnego
Integracja treści z nauczaniem w zakresie edukacji:
społecznej, wychowania fizycznego, zdrowotnej
Cele operacyjne:
Uczeń:
• rozpoznaje słownictwo
związane z aktywnymi
sposobami spędzania czasu
wolnego,
• słucha i wykonuje proste
polecenia nauczyciela,
• przeprowadza ankietę.
CZAS
45 min
Kryterium sukcesu:
• będziesz umiał wymienić
3 sposoby aktywnego
spędzania czasu wolnego,
• przeprowadzisz ankietę.
Kryteria innowacyjności:
POMOCE DYDAKTYCZNE:
– do pobrania:
• scenariusz „Sposoby na nudę” cz. 4
„Free Time”,
• karta pracy 1 „Sposoby na nudę”
cz. 4 „Free Time”,
• karta pracy 2 „Sposoby na nudę”
cz. 4 „Free Time”;
– do przygotowania:
• fotokopie z piktogramami z końca
scenariusza,
• magnesy.
- 1 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Przebieg zajęć:
1. ROZGRZEWKA JĘZYKOWA
N. wita się z dziećmi.
N. powtarza słownictwo z poprzednich lekcji, posługując się kartami obrazkowymi
z trzech grup tematycznych. N. pokazuje uczniom karty obrazkowe i sprawdza, czy
potrafią podać odpowiednie nazwy. Następnie dzieli uczniów na trzy grupy i prosi, aby
podali tyle słów z jednej kategorii, ile pamiętają. N. za każdą poprawną odpowiedź
przyznaje drużynie po jednym punkcie.
2. ĆWICZENIA PRAKTYCZNE
Jeżeli jest to możliwe, N. prosi dzieci, aby usiadły w kręgu. Podaje dziecku fotokopie
całego zestawu piktogramów. N. włącza nagranie z muzyką. Dzieci podają sobie cały
zestaw kartę z piktogramami, gdy słyszą
muzykę. N. zatrzymuje nagranie. Uczeń,
który akurat trzyma kartę, wstaje, wybiera
jeden piktogram i gestem pokazuje to, co
jest przedstawione na obrazku. Zadaniem
pozostałych uczniów jest odgadnięcie
słówka. N. pierwszy głośno wypowiada
nowe słowo w języku angielskim i zachęca
dzieci do powtarzania. Na koniec uczeń
przekreśla piktogram, który pokazał. W razie
potrzeby ćwiczenie można powtórzyć, żeby
upewnić się, że wszystkie dzieci rozumieją
nowe słowa.
3. KARTA PRACY 1: N. wskazuje na
piktogramy na karcie pracy i zapisuje
słowa na tablicy. U. łączą piktogramy
z odpowiednim słowem.
4. KARTA PRACY 2: N. rozdaje uczniom
kartę pracy. N. prosi, aby uczniowie podali
Sposoby na nudę – cz. 4
1. Match the pictures with the verbs.
Free Time
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 4
angielskie nazwy sposobów aktywnego
spędzania czasu wolnego, które widzą
u góry tabeli na obrazkach (swim, run,
dance, ride a bike).
Następnie N. prosi uczniów
o uzupełnienie części tabelki „I” –
o swoich własnych upodobaniach.
N. prosi dzieci o odczytanie swoich
odpowiedzi na głos (np. I don’t like
running, I like swimming, itd.).
N. poprzez zabawę zachęca uczniów
do utrwalenia pytania Do you like
.....? (Do – klaśnięcie w dłonie, you –
klaśnięcie o kolana, like – pstryknięcie
palcami).
Po upewnieniu się, że dzieci rozumieją
i potrafią zadać pytanie Do you like .....?
N. prosi dzieci, aby wstały i zachęca
je do przeprowadzenia ankiety. Każdy
z uczniów ma za zadanie zdobyć
informacje na temat 3 kolegów/koleżanek
z klasy. Jedno dziecko pyta: Do you like
dancing? Drugie odpowiada: Yes, I do lub No, I don’t.
5. ZAKOŃCZENIE ZAJĘĆ
Po powrocie do ławek N. zaprasza chętnego ucznia na środek i zachęca do
przedstawienia zdobytych informacji (np. Kasia likes dancing). Następnie N. prosi
uczniów o to, aby, koledze/ koleżance z ławki opowiedzieli o upodobaniach jednej
osoby z którą, przeprowadziły wywiad. N. monitoruje pracę i wspiera w przypadku
trudności.
- 3 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 1
Zapis w dzienniku:
Edukacja polonistyczna:
Swobodne wypowiedzi ustne na temat nudy i sposobów
spędzania wolnego czasu. Oglądanie filmu – wywiadu
i wyciąganie z niego wniosków. Przeprowadzanie
wywiadów z pracownikami szkoły.
Cele operacyjne:
Uczeń:
• uczestniczy i współpracuje w przeprowadzaniu
wywiadów,
• uważnie słucha wypowiedzi innych osób,
• rozumie cel i zasady przeprowadzania wywiadów.
CZAS
2× 45 min
Kryterium sukcesu:
• zauważysz, jak wiele jest
ciekawych sposobów na
spędzanie wolnego czasu,
• przeprowadzisz wywiad
z pracownikiem szkoły.
Kryteria innowacyjności:
POMOCE DYDAKTYCZNE:
– do pobrania:
• scenariusz 1 ,,Sposoby na nudę”, cz. 1
• film „Wywiad”;
– do przygotowania:
• kartki z nazwiskami pracowników szkoły,
• duży arkusz papieru do zapisania zasad przeprowadzania wywiadu,
• arkusz do zanotowania wyników wywiadów z rysunkiem koła – słońca;
– dodatkowe pomoce:
• kamera do nagrywania wywiadów.
- 1 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
1. NAWIĄZANIE DO POPRZEDNICH ZAJĘĆ, ICH TEMATU I ZAPAMIĘTANYCH
WIADOMOŚCI
2. ,,NUDA – CO TO TAKIEGO?”
N. stawia dzieciom pytania: czym jest nuda, kiedy i dlaczego ludzie się nudzą oraz czy
nuda jest zła i należy z nią walczyć.
3. OGLĄDANIE FILMU PREZENTUJĄCEGO WYWIAD Z DZIENNIKARZEM,
P. KRZYSZTOFEM ZIEMCEM
4. ROZMOWA NA TEMAT FILMU: CZEGO DZIECI SIĘ DOWIEDZIAŁY,
CO ZAPAMIĘTAŁY, CO BYŁO DLA NICH CIEKAWE
5. „ZRÓBMY WYWIAD!”
– N. zapowiada, że dzieci będą dziś samodzielnie prowadzić wywiady z kilkoma
pracownikami szkoły na temat ich sposobów na nudę i spędzania wolnego czasu.
Aby to zrobić, konieczne jest przygotowanie się do takiej rozmowy.
– Na podstawie obejrzanego wcześniej filmu uczniowie nazywają zasady prowadzenia
wywiadu, a nauczyciel zapisuje je w punktach na dużym arkuszu papieru, np.
• pamiętaj, na jaki temat prowadzisz wywiad,
• dobrze przemyśl i zapisz na kartce kilka pytań do wywiadu,
• kulturalnie przywitaj i pożegnaj się z rozmówcą, podziękuj mu za rozmowę,
• w czasie rozmowy patrz na osobę, która mówi.
– Uczniowie dobierają się w grupy 3–4 osobowe i losują kartki z nazwiskami
pracowników szkoły, z którymi przeprowadzą wywiad. N. informuje dzieci, w jakim
miejscu szkoły dane osoby czekają na dzieci, a następnie grupy rozchodzą się
w ustalone miejsca i przeprowadzają swoje wywiady.
Uwagi: Nauczyciel powinien wcześniej porozmawiać i umówić pracowników szkoły na
rozmowy z dziećmi w danym dniu, godzinie i miejscu. Warto też wcześniej uprzedzić
o temacie wywiadu. Sprawnie piszące dzieci mogą próbować notować hasłami
Sposoby na nudę – cz. 1
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 1
odpowiedzi pracowników. N. dyskretnie może nagrywać na kamerze fragmenty
poszczególnych rozmów. Osobami, z którymi dzieci mogą przeprowadzić wywiad,
mogą być: p. dyrektor, sekretarka, pielęgniarka, panie woźne, nauczyciele, kucharki,
bibliotekarka.
6. PO SKOŃCZONYCH WYWIADACH UCZNIOWIE ZDAJĄ RELACJE Z ODBYTYCH
ROZMÓW
– N. zawiesza na tablicy duży
arkusz papieru z narysowanym
pośrodku kołem (słońcem).
– W kole napisany jest temat:
SPOSOBY NA NUDĘ.
– Grupy kolejno opowiadają,
o jakich sposobach mówili
rozmówcy. Każdy pomysł zostaje
zapisany przez N. w postaci
promienia słońca wokół koła.
Powtarzające się u rozmówców
hasła przedłużają promienie o kolejne okienka.
– Tak utworzone słoneczko daje okazję do podsumowania wywiadów i zauważenia
przez dzieci, których pomysłów na nudę jest więcej, a których mniej. W dalszej
dyskusji dzieci próbują wyjaśniać, z czego te różnice wynikają, czym są
spowodowane, i które ze sposobów spędzania wolnego czasu są dla ludzi
korzystniejsze.
7. PODSUMOWANIE ZAJĘĆ
SPOSOBY
NA
NUDE
Czytanie
książek
Jeżdżenie
rowerem
- 3 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 2
Zapis w dzienniku:
Wykonanie zabawki z materiałów odpadowych według własnego
pomysłu
Edukacja polonistyczna: Nazywanie czynności wykonywanych w wolnym czasie.
Edukacja plastyczna: Tworzenie i ozdabianie matematycznej gry planszowej.
Edukacja społeczna: Współpraca przy wymyślaniu i prezentacji reklam form
spędzania wolnego czasu.
Edukacja matematyczna: Rozegranie matematycznej gry planszowej według
podanych zasad.
Cele operacyjne:
Uczeń:
• uczestniczy we wspólnym tworzeniu
reklam,
• uważnie słucha wypowiedzi i prezentacji
innych osób,
• tworzy konstrukcje przestrzenne
z klocków LEGO,
• przestrzega reguł gry matematycznej.
Kryterium sukcesu:
• wymienisz czynności jakie można wykonywać
w wolnym czasie;
• weźmiesz udział w grze matematycznej
przestrzegając jej zasad.
CZAS
3 × 45 min
Kryteria innowacyjności:
POMOCE
DYDAKTYCZNE:
– do pobrania:
• scenariusz 2 ,,Sposoby na
nudę”, cz. 2,
• karta pracy 1 „Sposoby na
nudę”, cz. 2;
– do przygotowania:
• fotokopie czynności
z końca scenariusza,
• wzór planszy do gry
matematycznej;
– dodatkowe pomoce:
• zestaw klocków LEGO,
• kostki do gry,
• pionki.
- 1 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Przebieg zajęć:
1. NAWIĄZANIE DO POPRZEDNICH ZAJĘĆ, ICH TEMATU I ZAPAMIĘTANYCH
WIADOMOŚCI
Przypomnienie wyników przeprowadzonych wywiadów z pracownikami szkoły –
odczytanie sposobów na nudę na plakacie ze słoneczkiem.
2. CZYNNOŚCI – ŚWIETNA SPRAWA!
– N. wyjaśnia we współpracy z uczniami pojęcie ,,czynność”. Może też fakultatywnie
użyć określenia ,,czasownik” jako nazwy czynności i wyjaśnić jej pochodzenie (od
wykonania czynności w określonym czasie).
– N. zachęca dzieci, aby w kilkuosobowych grupach, w ciągu kilku minut, wymyśliły
jak najwięcej czynności, które ludzie wykonują w wolnym czasie.
– Dzieci pantomimicznie prezentują wymyślone czynności, a reszta klasy je odgaduje.
– N. na dużym arkuszu papieru zapisuje w pionowej kolumnie nazwy czynności
w formie bezokolicznika: grać, czytać, biegać, jeździć, skakać, tańczyć, oglądać,
śpiewać, pływać, chodzić.
– N. rozdaje wydrukowane fotokopie z piktogramami oznaczające poszczególne
czynności, a dzieci je nazywają.
3. „JEDEN CZASOWNIK – WIELE ZNACZEŃ”
– Klasa dzieli się na 10 grup. Każda grupa otrzymuje jeden piktogram i ustala jak
najwięcej pomysłów, w jaki sposób można wykonywać tę czynność.
– Grupy prezentują swoje pomysły, np.
grać – w piłkę, w teatrze, w grę komputerową, na instrumencie muzycznym, w grę
planszową, w bilard, w kręgle,
czytać – książkę, gazetę, komiks, encyklopedię,
biegać – po boisku, po parku, grając w piłkę,
jeździć – na rowerze, na deskorolce, na wrotkach, na łyżwach, na nartach,
skakać – na trampolinie, ze spadochronem, na bungee, na skakance,
Sposoby na nudę – cz. 2
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 2
tańczyć – w zespole ludowym, taniec towarzyski, taniec nowoczesny, balet,
oglądać – telewizję, filmy w kinie, zachód słońca, zwierzęta w zoo, albumy ze
zdjęciami,
śpiewać – w chórze, na lekcji, słuchając radia,
pływać – w basenie, w jeziorze, w morzu, kajakiem, statkiem, w łodzi podwodnej,
chodzić – na spacery, z kijami nordic walking, na spacer z psem.
Jeśli grupie brakuje pomysłów, reszta klasy może je dopowiadać.
4. ZAREKLAMUJMY RUCH
– Uczniowie powtórnie spotykają się w dziesięciu grupach z poprzedniego zadania.
– N. prowadzi krótką rozmowę na temat reklamy: czym jest reklama, gdzie się z nią
spotykamy, jakie są rodzaje reklam, które reklamy najbardziej nam się podobają oraz
czemu one służą.
– Do swojego piktogramu oznaczającego czynność wymyślają krótką scenkę
dramową, która zareklamuje ten sposób spędzania wolnego czasu. Reklama może
zawierać rymowankę ułożoną przez dzieci.
– Gotowe zespoły prezentują swoją reklamę, którą N. nagrywa kamerą.
5. MATEMATYKA – ŚWIETNA ZABAWA!
N. rozważa z uczniami pytanie, czy ich zdaniem gra matematyczna może być
sposobem na nudę?
N. zawiesza na tablicy wzór gry planszowej:
start 2 4 6
5
7
1
5
3
0
3
10 0
4
0
8
1
1
5
7 5 6 2
0
8
0
0
5
2
2
9
1
2 3 4 1
meta
- 3 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
– Uczniowie dzielą się na grupy ok. 4–5 osobowe i przygotowują według wzoru własną
planszę do gry na kartonie formatu A3. Oprócz pól z cyframi dzieci mogą ozdobić
planszę według własnego pomysłu.
– Do rozgrywki grupy otrzymują 1 kostkę do gry, zestaw klocków LEGO i dowolne
pionki dla każdego gracza.
– Zasady gry: dzieci ustalają między sobą kolejkę rzutów. Rzucają kostką i poruszają
się na planszy o tyle pól, ile wskazała liczba oczek. Pole, na którym zatrzymał się
gracz wskazuje, ile dowolnego kształtu i wielkości klocków LEGO może sobie
wybrać. Gracze zbierają w czasie rozgrywki klocki, aby na koniec móc z nich
zbudować konstrukcję. Pewnego rodzaju zwycięzcą gry są osoby, którym udało się
zdobyć najwięcej klocków i zbudować coś ciekawego.
6. KARTAY PRACY 1: WYKONANIE ĆWICZEŃ
Z KARTY PRACY
7. W RAMACH PODSUMOWANIA LEKCJI
można odtworzyć nagrane podczas zajęć
reklamy z udziałem dzieci.
Sposoby na nudę – cz. 2
- 4 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 3
Free Time
Zapis w dzienniku:
Let’s play – sposoby na nudę
Integracja treści z nauczaniem w zakresie edukacji:
społecznej, matematycznej, wychowania fizycznego
Cele operacyjne:
Uczeń:
• rozpoznaje słownictwo związane ze sportem,
• słucha i wykonuje proste polecenia nauczyciela,
• rozwija zręczność, szybkość i siłę.
.
Kryterium sukcesu:
• będziesz umiał wymienić 3 nazwy dyscyplin sportowych.
• weźmiesz udział w zawodach sportowych.
CZAS
45 min
Kryteria innowacyjności:
- 1 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Uwaga: Ta lekcja powinna odbyć się na boisku szkolnym lub na sali gimnastycznej.
Przebieg zajęć:
1. ĆWICZENIA PRAKTYCZNE
N. wita się z dziećmi.
N. zaprasza uczniów na plac zabaw, boisko szkolne lub do sali gimnastycznej. N. prosi
dzieci, aby ustawiły się w kole. Sam staje w środku. Następnie zaprasza do siebie
chętnego ucznia i w tajemnicy przed pozostałymi członkami grupy prosi, aby ten
gestami zaprezentował wybraną przez N. dyscyplinę sportową. Po odgadnięciu przez
dzieci jaki to sport, N. zachęca uczniów, aby wspólnie powtarzali w języku angielskim
nowe słowa (play football, play basketball, play table tennis, run, swim, dance, ride
a bike). N. kontynuuje zabawę aż do momentu, kiedy upewni się, że uczniowie
zaznajomili się z nowym słownictwem.
N. wyjaśnia dzieciom, że od tego momentu sala/boisko podzielona jest na dwie części.
N. będzie zadawał pytania, a zadaniem uczniów jest stanąć po stronie sali, zgodnie ze
swoimi upodobaniami (prawa strona – tak, lewa strona – nie). N. wprowadza pytanie:
Do you like .....? Prosi uczniów o powtórzenie i zwraca uwagę, że kiedy pytamy o to, co
lubimy, a czego nie, do słówka opisującego daną czynność dodajemy końcówkę –ing.
Sposoby na nudę – cz. 3
POMOCE DYDAKTYCZNE:
– do pobrania:
• scenariusz „Sposoby na nudę” cz. 3 „Free Time”;
– do przygotowania:
• karton/tablica do notowania wyników;
– dodatkowe pomoce:
• piłka do gry w piłkę nożną,
• piłki do gry w koszykówkę,
• rakietki do tenisa stołowego i piłeczki ping-pongowe.
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 3
N. pyta dzieci: Do you like swimming? Dzieci, które zajęły prawą stronę sali/boiska
wspólnie z N. powtarzają: Yes,I do, natomiast uczniowie po lewej stronie: No, I don’t.
N. kontynuuje zabawę, aż do momentu, kiedy upewni się, że uczniowie zaznajomili się
z pytaniem Do you like…? i krótkimi odpowiedziami.
2. GRY DO WYBORU:
N. dzieli klasę na drużyny (liczba drużyn: 2 – 4). Prosi uczniów, aby nazwali swoje
drużyny w języku angielskim. W razie trudności pomaga podjąć decyzję. Wspólnie
z dziećmi utrwala nazwy drużyn i zapisuje je na kartonie/tablicy wyników.
Następnie N. pokazuje uczniom piłkę do gry w piłkę nożną i pyta: What sport is it?
Po ustaleniu, że chodzi o piłkę nożną, opowiada: I like playing football, a następnie
pyta: Do you like playing football? Po otrzymaniu twierdzącej odpowiedzi proponuje:
Let’s play football!
N. prosi uczniów, aby ustawili się w czterech rzędach naprzeciwko bramki. Aby zdobyć
punkt dla swojej drużyny, każdy zawodnik na sygnał musi właściwie wymówić słowo
football, a następnie trafić do bramki. Po zakończeniu ćwiczenia N. prosi uczniów, aby
usiedli: Sit down, please i wspólnie z nimi podlicza w języku angielskim punkty zdobyte
przez poszczególne drużyny.
N. pokazuje uczniom rakietki do gry w tenisa stołowego i proponuje: Let’s play table
tennis. Naprzeciwko siebie stają zawodnicy z przeciwnych drużyn. Ich zadaniem jest
jak najdłużej odbijać piłeczkę do gry w ping-ponga. Zawodnik, który jako pierwszy
upuści piłeczkę, przegrywa. Wygrany, aby zdobyć punkt dla swojej drużyny musi
odpowiedzieć na pytanie, w co przed chwilą grał (table tennis).
Zapraszając do gry kolejne pary N. zachęca: Let’s play table tennis. Po zakończonej
zabawie zostają podliczone punkty.
Następnie N. pokazuje uczniom piłkę do gry w koszykówkę i ponownie pyta: What
sport is it? I like playing basketball. Do you like playing basketball? Po otrzymaniu
twierdzącej odpowiedzi proponuje: Let’s play basketball! N. prosi uczniów, aby ustawili
się w czterech rzędach. Pierwsi w rzędach posiadają piłkę. Na sygnał kozłują piłkę do
wyznaczonego miejsca. Po dojściu do półmetka toczą piłkę do kolejnego w rzędzie,
a sami wracają na koniec swojego zespołu. Po zakończonym wyścigu podliczone
zostają punkty.
3. ZAKOŃCZENIE ZAJĘĆ
Po podliczeniu punktów N. pozwala wygranej drużynie wybrać grę, w którą chcieliby
zagrać na zakończenie lekcji.
- 3 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 4
Free Time
Zapis w dzienniku:
Free time activities – sposoby na aktywne spędzanie czasu wolnego
Integracja treści z nauczaniem w zakresie edukacji:
społecznej, wychowania fizycznego, zdrowotnej
Cele operacyjne:
Uczeń:
• rozpoznaje słownictwo
związane z aktywnymi
sposobami spędzania czasu
wolnego,
• słucha i wykonuje proste
polecenia nauczyciela,
• przeprowadza ankietę.
CZAS
45 min
Kryterium sukcesu:
• będziesz umiał wymienić
3 sposoby aktywnego
spędzania czasu wolnego,
• przeprowadzisz ankietę.
Kryteria innowacyjności:
POMOCE DYDAKTYCZNE:
– do pobrania:
• scenariusz „Sposoby na nudę” cz. 4
„Free Time”,
• karta pracy 1 „Sposoby na nudę”
cz. 4 „Free Time”,
• karta pracy 2 „Sposoby na nudę”
cz. 4 „Free Time”;
– do przygotowania:
• fotokopie z piktogramami z końca
scenariusza,
• magnesy.
- 1 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Przebieg zajęć:
1. ROZGRZEWKA JĘZYKOWA
N. wita się z dziećmi.
N. powtarza słownictwo z poprzednich lekcji, posługując się kartami obrazkowymi
z trzech grup tematycznych. N. pokazuje uczniom karty obrazkowe i sprawdza, czy
potrafią podać odpowiednie nazwy. Następnie dzieli uczniów na trzy grupy i prosi, aby
podali tyle słów z jednej kategorii, ile pamiętają. N. za każdą poprawną odpowiedź
przyznaje drużynie po jednym punkcie.
2. ĆWICZENIA PRAKTYCZNE
Jeżeli jest to możliwe, N. prosi dzieci, aby usiadły w kręgu. Podaje dziecku fotokopie
całego zestawu piktogramów. N. włącza nagranie z muzyką. Dzieci podają sobie cały
zestaw kartę z piktogramami, gdy słyszą
muzykę. N. zatrzymuje nagranie. Uczeń,
który akurat trzyma kartę, wstaje, wybiera
jeden piktogram i gestem pokazuje to, co
jest przedstawione na obrazku. Zadaniem
pozostałych uczniów jest odgadnięcie
słówka. N. pierwszy głośno wypowiada
nowe słowo w języku angielskim i zachęca
dzieci do powtarzania. Na koniec uczeń
przekreśla piktogram, który pokazał. W razie
potrzeby ćwiczenie można powtórzyć, żeby
upewnić się, że wszystkie dzieci rozumieją
nowe słowa.
3. KARTA PRACY 1: N. wskazuje na
piktogramy na karcie pracy i zapisuje
słowa na tablicy. U. łączą piktogramy
z odpowiednim słowem.
4. KARTA PRACY 2: N. rozdaje uczniom
kartę pracy. N. prosi, aby uczniowie podali
Sposoby na nudę – cz. 4
1. Match the pictures with the verbs.
Free Time
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 4
angielskie nazwy sposobów aktywnego
spędzania czasu wolnego, które widzą
u góry tabeli na obrazkach (swim, run,
dance, ride a bike).
Następnie N. prosi uczniów
o uzupełnienie części tabelki „I” –
o swoich własnych upodobaniach.
N. prosi dzieci o odczytanie swoich
odpowiedzi na głos (np. I don’t like
running, I like swimming, itd.).
N. poprzez zabawę zachęca uczniów
do utrwalenia pytania Do you like
.....? (Do – klaśnięcie w dłonie, you –
klaśnięcie o kolana, like – pstryknięcie
palcami).
Po upewnieniu się, że dzieci rozumieją
i potrafią zadać pytanie Do you like .....?
N. prosi dzieci, aby wstały i zachęca
je do przeprowadzenia ankiety. Każdy
z uczniów ma za zadanie zdobyć
informacje na temat 3 kolegów/koleżanek
z klasy. Jedno dziecko pyta: Do you like
dancing? Drugie odpowiada: Yes, I do lub No, I don’t.
5. ZAKOŃCZENIE ZAJĘĆ
Po powrocie do ławek N. zaprasza chętnego ucznia na środek i zachęca do
przedstawienia zdobytych informacji (np. Kasia likes dancing). Następnie N. prosi
uczniów o to, aby, koledze/ koleżance z ławki opowiedzieli o upodobaniach jednej
osoby z którą, przeprowadziły wywiad. N. monitoruje pracę i wspiera w przypadku
trudności.
- 3 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 1
Zapis w dzienniku:
Edukacja polonistyczna:
Swobodne wypowiedzi ustne na temat nudy i sposobów
spędzania wolnego czasu. Oglądanie filmu – wywiadu
i wyciąganie z niego wniosków. Przeprowadzanie
wywiadów z pracownikami szkoły.
Cele operacyjne:
Uczeń:
• uczestniczy i współpracuje w przeprowadzaniu
wywiadów,
• uważnie słucha wypowiedzi innych osób,
• rozumie cel i zasady przeprowadzania wywiadów.
CZAS
2× 45 min
Kryterium sukcesu:
• zauważysz, jak wiele jest
ciekawych sposobów na
spędzanie wolnego czasu,
• przeprowadzisz wywiad
z pracownikiem szkoły.
Kryteria innowacyjności:
POMOCE DYDAKTYCZNE:
– do pobrania:
• scenariusz 1 ,,Sposoby na nudę”, cz. 1
• film „Wywiad”;
– do przygotowania:
• kartki z nazwiskami pracowników szkoły,
• duży arkusz papieru do zapisania zasad przeprowadzania wywiadu,
• arkusz do zanotowania wyników wywiadów z rysunkiem koła – słońca;
– dodatkowe pomoce:
• kamera do nagrywania wywiadów.
- 1 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
1. NAWIĄZANIE DO POPRZEDNICH ZAJĘĆ, ICH TEMATU I ZAPAMIĘTANYCH
WIADOMOŚCI
2. ,,NUDA – CO TO TAKIEGO?”
N. stawia dzieciom pytania: czym jest nuda, kiedy i dlaczego ludzie się nudzą oraz czy
nuda jest zła i należy z nią walczyć.
3. OGLĄDANIE FILMU PREZENTUJĄCEGO WYWIAD Z DZIENNIKARZEM,
P. KRZYSZTOFEM ZIEMCEM
4. ROZMOWA NA TEMAT FILMU: CZEGO DZIECI SIĘ DOWIEDZIAŁY,
CO ZAPAMIĘTAŁY, CO BYŁO DLA NICH CIEKAWE
5. „ZRÓBMY WYWIAD!”
– N. zapowiada, że dzieci będą dziś samodzielnie prowadzić wywiady z kilkoma
pracownikami szkoły na temat ich sposobów na nudę i spędzania wolnego czasu.
Aby to zrobić, konieczne jest przygotowanie się do takiej rozmowy.
– Na podstawie obejrzanego wcześniej filmu uczniowie nazywają zasady prowadzenia
wywiadu, a nauczyciel zapisuje je w punktach na dużym arkuszu papieru, np.
• pamiętaj, na jaki temat prowadzisz wywiad,
• dobrze przemyśl i zapisz na kartce kilka pytań do wywiadu,
• kulturalnie przywitaj i pożegnaj się z rozmówcą, podziękuj mu za rozmowę,
• w czasie rozmowy patrz na osobę, która mówi.
– Uczniowie dobierają się w grupy 3–4 osobowe i losują kartki z nazwiskami
pracowników szkoły, z którymi przeprowadzą wywiad. N. informuje dzieci, w jakim
miejscu szkoły dane osoby czekają na dzieci, a następnie grupy rozchodzą się
w ustalone miejsca i przeprowadzają swoje wywiady.
Uwagi: Nauczyciel powinien wcześniej porozmawiać i umówić pracowników szkoły na
rozmowy z dziećmi w danym dniu, godzinie i miejscu. Warto też wcześniej uprzedzić
o temacie wywiadu. Sprawnie piszące dzieci mogą próbować notować hasłami
Sposoby na nudę – cz. 1
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 1
odpowiedzi pracowników. N. dyskretnie może nagrywać na kamerze fragmenty
poszczególnych rozmów. Osobami, z którymi dzieci mogą przeprowadzić wywiad,
mogą być: p. dyrektor, sekretarka, pielęgniarka, panie woźne, nauczyciele, kucharki,
bibliotekarka.
6. PO SKOŃCZONYCH WYWIADACH UCZNIOWIE ZDAJĄ RELACJE Z ODBYTYCH
ROZMÓW
– N. zawiesza na tablicy duży
arkusz papieru z narysowanym
pośrodku kołem (słońcem).
– W kole napisany jest temat:
SPOSOBY NA NUDĘ.
– Grupy kolejno opowiadają,
o jakich sposobach mówili
rozmówcy. Każdy pomysł zostaje
zapisany przez N. w postaci
promienia słońca wokół koła.
Powtarzające się u rozmówców
hasła przedłużają promienie o kolejne okienka.
– Tak utworzone słoneczko daje okazję do podsumowania wywiadów i zauważenia
przez dzieci, których pomysłów na nudę jest więcej, a których mniej. W dalszej
dyskusji dzieci próbują wyjaśniać, z czego te różnice wynikają, czym są
spowodowane, i które ze sposobów spędzania wolnego czasu są dla ludzi
korzystniejsze.
7. PODSUMOWANIE ZAJĘĆ
SPOSOBY
NA
NUDE
Czytanie
książek
Jeżdżenie
rowerem
- 3 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 2
Zapis w dzienniku:
Wykonanie zabawki z materiałów odpadowych według własnego
pomysłu
Edukacja polonistyczna: Nazywanie czynności wykonywanych w wolnym czasie.
Edukacja plastyczna: Tworzenie i ozdabianie matematycznej gry planszowej.
Edukacja społeczna: Współpraca przy wymyślaniu i prezentacji reklam form
spędzania wolnego czasu.
Edukacja matematyczna: Rozegranie matematycznej gry planszowej według
podanych zasad.
Cele operacyjne:
Uczeń:
• uczestniczy we wspólnym tworzeniu
reklam,
• uważnie słucha wypowiedzi i prezentacji
innych osób,
• tworzy konstrukcje przestrzenne
z klocków LEGO,
• przestrzega reguł gry matematycznej.
Kryterium sukcesu:
• wymienisz czynności jakie można wykonywać
w wolnym czasie;
• weźmiesz udział w grze matematycznej
przestrzegając jej zasad.
CZAS
3 × 45 min
Kryteria innowacyjności:
POMOCE
DYDAKTYCZNE:
– do pobrania:
• scenariusz 2 ,,Sposoby na
nudę”, cz. 2,
• karta pracy 1 „Sposoby na
nudę”, cz. 2;
– do przygotowania:
• fotokopie czynności
z końca scenariusza,
• wzór planszy do gry
matematycznej;
– dodatkowe pomoce:
• zestaw klocków LEGO,
• kostki do gry,
• pionki.
- 1 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Przebieg zajęć:
1. NAWIĄZANIE DO POPRZEDNICH ZAJĘĆ, ICH TEMATU I ZAPAMIĘTANYCH
WIADOMOŚCI
Przypomnienie wyników przeprowadzonych wywiadów z pracownikami szkoły –
odczytanie sposobów na nudę na plakacie ze słoneczkiem.
2. CZYNNOŚCI – ŚWIETNA SPRAWA!
– N. wyjaśnia we współpracy z uczniami pojęcie ,,czynność”. Może też fakultatywnie
użyć określenia ,,czasownik” jako nazwy czynności i wyjaśnić jej pochodzenie (od
wykonania czynności w określonym czasie).
– N. zachęca dzieci, aby w kilkuosobowych grupach, w ciągu kilku minut, wymyśliły
jak najwięcej czynności, które ludzie wykonują w wolnym czasie.
– Dzieci pantomimicznie prezentują wymyślone czynności, a reszta klasy je odgaduje.
– N. na dużym arkuszu papieru zapisuje w pionowej kolumnie nazwy czynności
w formie bezokolicznika: grać, czytać, biegać, jeździć, skakać, tańczyć, oglądać,
śpiewać, pływać, chodzić.
– N. rozdaje wydrukowane fotokopie z piktogramami oznaczające poszczególne
czynności, a dzieci je nazywają.
3. „JEDEN CZASOWNIK – WIELE ZNACZEŃ”
– Klasa dzieli się na 10 grup. Każda grupa otrzymuje jeden piktogram i ustala jak
najwięcej pomysłów, w jaki sposób można wykonywać tę czynność.
– Grupy prezentują swoje pomysły, np.
grać – w piłkę, w teatrze, w grę komputerową, na instrumencie muzycznym, w grę
planszową, w bilard, w kręgle,
czytać – książkę, gazetę, komiks, encyklopedię,
biegać – po boisku, po parku, grając w piłkę,
jeździć – na rowerze, na deskorolce, na wrotkach, na łyżwach, na nartach,
skakać – na trampolinie, ze spadochronem, na bungee, na skakance,
Sposoby na nudę – cz. 2
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 2
tańczyć – w zespole ludowym, taniec towarzyski, taniec nowoczesny, balet,
oglądać – telewizję, filmy w kinie, zachód słońca, zwierzęta w zoo, albumy ze
zdjęciami,
śpiewać – w chórze, na lekcji, słuchając radia,
pływać – w basenie, w jeziorze, w morzu, kajakiem, statkiem, w łodzi podwodnej,
chodzić – na spacery, z kijami nordic walking, na spacer z psem.
Jeśli grupie brakuje pomysłów, reszta klasy może je dopowiadać.
4. ZAREKLAMUJMY RUCH
– Uczniowie powtórnie spotykają się w dziesięciu grupach z poprzedniego zadania.
– N. prowadzi krótką rozmowę na temat reklamy: czym jest reklama, gdzie się z nią
spotykamy, jakie są rodzaje reklam, które reklamy najbardziej nam się podobają oraz
czemu one służą.
– Do swojego piktogramu oznaczającego czynność wymyślają krótką scenkę
dramową, która zareklamuje ten sposób spędzania wolnego czasu. Reklama może
zawierać rymowankę ułożoną przez dzieci.
– Gotowe zespoły prezentują swoją reklamę, którą N. nagrywa kamerą.
5. MATEMATYKA – ŚWIETNA ZABAWA!
N. rozważa z uczniami pytanie, czy ich zdaniem gra matematyczna może być
sposobem na nudę?
N. zawiesza na tablicy wzór gry planszowej:
start 2 4 6
5
7
1
5
3
0
3
10 0
4
0
8
1
1
5
7 5 6 2
0
8
0
0
5
2
2
9
1
2 3 4 1
meta
- 3 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
– Uczniowie dzielą się na grupy ok. 4–5 osobowe i przygotowują według wzoru własną
planszę do gry na kartonie formatu A3. Oprócz pól z cyframi dzieci mogą ozdobić
planszę według własnego pomysłu.
– Do rozgrywki grupy otrzymują 1 kostkę do gry, zestaw klocków LEGO i dowolne
pionki dla każdego gracza.
– Zasady gry: dzieci ustalają między sobą kolejkę rzutów. Rzucają kostką i poruszają
się na planszy o tyle pól, ile wskazała liczba oczek. Pole, na którym zatrzymał się
gracz wskazuje, ile dowolnego kształtu i wielkości klocków LEGO może sobie
wybrać. Gracze zbierają w czasie rozgrywki klocki, aby na koniec móc z nich
zbudować konstrukcję. Pewnego rodzaju zwycięzcą gry są osoby, którym udało się
zdobyć najwięcej klocków i zbudować coś ciekawego.
6. KARTAY PRACY 1: WYKONANIE ĆWICZEŃ
Z KARTY PRACY
7. W RAMACH PODSUMOWANIA LEKCJI
można odtworzyć nagrane podczas zajęć
reklamy z udziałem dzieci.
Sposoby na nudę – cz. 2
- 4 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 3
Free Time
Zapis w dzienniku:
Let’s play – sposoby na nudę
Integracja treści z nauczaniem w zakresie edukacji:
społecznej, matematycznej, wychowania fizycznego
Cele operacyjne:
Uczeń:
• rozpoznaje słownictwo związane ze sportem,
• słucha i wykonuje proste polecenia nauczyciela,
• rozwija zręczność, szybkość i siłę.
.
Kryterium sukcesu:
• będziesz umiał wymienić 3 nazwy dyscyplin sportowych.
• weźmiesz udział w zawodach sportowych.
CZAS
45 min
Kryteria innowacyjności:
- 1 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Uwaga: Ta lekcja powinna odbyć się na boisku szkolnym lub na sali gimnastycznej.
Przebieg zajęć:
1. ĆWICZENIA PRAKTYCZNE
N. wita się z dziećmi.
N. zaprasza uczniów na plac zabaw, boisko szkolne lub do sali gimnastycznej. N. prosi
dzieci, aby ustawiły się w kole. Sam staje w środku. Następnie zaprasza do siebie
chętnego ucznia i w tajemnicy przed pozostałymi członkami grupy prosi, aby ten
gestami zaprezentował wybraną przez N. dyscyplinę sportową. Po odgadnięciu przez
dzieci jaki to sport, N. zachęca uczniów, aby wspólnie powtarzali w języku angielskim
nowe słowa (play football, play basketball, play table tennis, run, swim, dance, ride
a bike). N. kontynuuje zabawę aż do momentu, kiedy upewni się, że uczniowie
zaznajomili się z nowym słownictwem.
N. wyjaśnia dzieciom, że od tego momentu sala/boisko podzielona jest na dwie części.
N. będzie zadawał pytania, a zadaniem uczniów jest stanąć po stronie sali, zgodnie ze
swoimi upodobaniami (prawa strona – tak, lewa strona – nie). N. wprowadza pytanie:
Do you like .....? Prosi uczniów o powtórzenie i zwraca uwagę, że kiedy pytamy o to, co
lubimy, a czego nie, do słówka opisującego daną czynność dodajemy końcówkę –ing.
Sposoby na nudę – cz. 3
POMOCE DYDAKTYCZNE:
– do pobrania:
• scenariusz „Sposoby na nudę” cz. 3 „Free Time”;
– do przygotowania:
• karton/tablica do notowania wyników;
– dodatkowe pomoce:
• piłka do gry w piłkę nożną,
• piłki do gry w koszykówkę,
• rakietki do tenisa stołowego i piłeczki ping-pongowe.
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 3
N. pyta dzieci: Do you like swimming? Dzieci, które zajęły prawą stronę sali/boiska
wspólnie z N. powtarzają: Yes,I do, natomiast uczniowie po lewej stronie: No, I don’t.
N. kontynuuje zabawę, aż do momentu, kiedy upewni się, że uczniowie zaznajomili się
z pytaniem Do you like…? i krótkimi odpowiedziami.
2. GRY DO WYBORU:
N. dzieli klasę na drużyny (liczba drużyn: 2 – 4). Prosi uczniów, aby nazwali swoje
drużyny w języku angielskim. W razie trudności pomaga podjąć decyzję. Wspólnie
z dziećmi utrwala nazwy drużyn i zapisuje je na kartonie/tablicy wyników.
Następnie N. pokazuje uczniom piłkę do gry w piłkę nożną i pyta: What sport is it?
Po ustaleniu, że chodzi o piłkę nożną, opowiada: I like playing football, a następnie
pyta: Do you like playing football? Po otrzymaniu twierdzącej odpowiedzi proponuje:
Let’s play football!
N. prosi uczniów, aby ustawili się w czterech rzędach naprzeciwko bramki. Aby zdobyć
punkt dla swojej drużyny, każdy zawodnik na sygnał musi właściwie wymówić słowo
football, a następnie trafić do bramki. Po zakończeniu ćwiczenia N. prosi uczniów, aby
usiedli: Sit down, please i wspólnie z nimi podlicza w języku angielskim punkty zdobyte
przez poszczególne drużyny.
N. pokazuje uczniom rakietki do gry w tenisa stołowego i proponuje: Let’s play table
tennis. Naprzeciwko siebie stają zawodnicy z przeciwnych drużyn. Ich zadaniem jest
jak najdłużej odbijać piłeczkę do gry w ping-ponga. Zawodnik, który jako pierwszy
upuści piłeczkę, przegrywa. Wygrany, aby zdobyć punkt dla swojej drużyny musi
odpowiedzieć na pytanie, w co przed chwilą grał (table tennis).
Zapraszając do gry kolejne pary N. zachęca: Let’s play table tennis. Po zakończonej
zabawie zostają podliczone punkty.
Następnie N. pokazuje uczniom piłkę do gry w koszykówkę i ponownie pyta: What
sport is it? I like playing basketball. Do you like playing basketball? Po otrzymaniu
twierdzącej odpowiedzi proponuje: Let’s play basketball! N. prosi uczniów, aby ustawili
się w czterech rzędach. Pierwsi w rzędach posiadają piłkę. Na sygnał kozłują piłkę do
wyznaczonego miejsca. Po dojściu do półmetka toczą piłkę do kolejnego w rzędzie,
a sami wracają na koniec swojego zespołu. Po zakończonym wyścigu podliczone
zostają punkty.
3. ZAKOŃCZENIE ZAJĘĆ
Po podliczeniu punktów N. pozwala wygranej drużynie wybrać grę, w którą chcieliby
zagrać na zakończenie lekcji.
- 3 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 4
Free Time
Zapis w dzienniku:
Free time activities – sposoby na aktywne spędzanie czasu wolnego
Integracja treści z nauczaniem w zakresie edukacji:
społecznej, wychowania fizycznego, zdrowotnej
Cele operacyjne:
Uczeń:
• rozpoznaje słownictwo
związane z aktywnymi
sposobami spędzania czasu
wolnego,
• słucha i wykonuje proste
polecenia nauczyciela,
• przeprowadza ankietę.
CZAS
45 min
Kryterium sukcesu:
• będziesz umiał wymienić
3 sposoby aktywnego
spędzania czasu wolnego,
• przeprowadzisz ankietę.
Kryteria innowacyjności:
POMOCE DYDAKTYCZNE:
– do pobrania:
• scenariusz „Sposoby na nudę” cz. 4
„Free Time”,
• karta pracy 1 „Sposoby na nudę”
cz. 4 „Free Time”,
• karta pracy 2 „Sposoby na nudę”
cz. 4 „Free Time”;
– do przygotowania:
• fotokopie z piktogramami z końca
scenariusza,
• magnesy.
- 1 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Przebieg zajęć:
1. ROZGRZEWKA JĘZYKOWA
N. wita się z dziećmi.
N. powtarza słownictwo z poprzednich lekcji, posługując się kartami obrazkowymi
z trzech grup tematycznych. N. pokazuje uczniom karty obrazkowe i sprawdza, czy
potrafią podać odpowiednie nazwy. Następnie dzieli uczniów na trzy grupy i prosi, aby
podali tyle słów z jednej kategorii, ile pamiętają. N. za każdą poprawną odpowiedź
przyznaje drużynie po jednym punkcie.
2. ĆWICZENIA PRAKTYCZNE
Jeżeli jest to możliwe, N. prosi dzieci, aby usiadły w kręgu. Podaje dziecku fotokopie
całego zestawu piktogramów. N. włącza nagranie z muzyką. Dzieci podają sobie cały
zestaw kartę z piktogramami, gdy słyszą
muzykę. N. zatrzymuje nagranie. Uczeń,
który akurat trzyma kartę, wstaje, wybiera
jeden piktogram i gestem pokazuje to, co
jest przedstawione na obrazku. Zadaniem
pozostałych uczniów jest odgadnięcie
słówka. N. pierwszy głośno wypowiada
nowe słowo w języku angielskim i zachęca
dzieci do powtarzania. Na koniec uczeń
przekreśla piktogram, który pokazał. W razie
potrzeby ćwiczenie można powtórzyć, żeby
upewnić się, że wszystkie dzieci rozumieją
nowe słowa.
3. KARTA PRACY 1: N. wskazuje na
piktogramy na karcie pracy i zapisuje
słowa na tablicy. U. łączą piktogramy
z odpowiednim słowem.
4. KARTA PRACY 2: N. rozdaje uczniom
kartę pracy. N. prosi, aby uczniowie podali
Sposoby na nudę – cz. 4
1. Match the pictures with the verbs.
Free Time
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 4
angielskie nazwy sposobów aktywnego
spędzania czasu wolnego, które widzą
u góry tabeli na obrazkach (swim, run,
dance, ride a bike).
Następnie N. prosi uczniów
o uzupełnienie części tabelki „I” –
o swoich własnych upodobaniach.
N. prosi dzieci o odczytanie swoich
odpowiedzi na głos (np. I don’t like
running, I like swimming, itd.).
N. poprzez zabawę zachęca uczniów
do utrwalenia pytania Do you like
.....? (Do – klaśnięcie w dłonie, you –
klaśnięcie o kolana, like – pstryknięcie
palcami).
Po upewnieniu się, że dzieci rozumieją
i potrafią zadać pytanie Do you like .....?
N. prosi dzieci, aby wstały i zachęca
je do przeprowadzenia ankiety. Każdy
z uczniów ma za zadanie zdobyć
informacje na temat 3 kolegów/koleżanek
z klasy. Jedno dziecko pyta: Do you like
dancing? Drugie odpowiada: Yes, I do lub No, I don’t.
5. ZAKOŃCZENIE ZAJĘĆ
Po powrocie do ławek N. zaprasza chętnego ucznia na środek i zachęca do
przedstawienia zdobytych informacji (np. Kasia likes dancing). Następnie N. prosi
uczniów o to, aby, koledze/ koleżance z ławki opowiedzieli o upodobaniach jednej
osoby z którą, przeprowadziły wywiad. N. monitoruje pracę i wspiera w przypadku
trudności.
- 3 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 1
Zapis w dzienniku:
Edukacja polonistyczna:
Swobodne wypowiedzi ustne na temat nudy i sposobów
spędzania wolnego czasu. Oglądanie filmu – wywiadu
i wyciąganie z niego wniosków. Przeprowadzanie
wywiadów z pracownikami szkoły.
Cele operacyjne:
Uczeń:
• uczestniczy i współpracuje w przeprowadzaniu
wywiadów,
• uważnie słucha wypowiedzi innych osób,
• rozumie cel i zasady przeprowadzania wywiadów.
CZAS
2× 45 min
Kryterium sukcesu:
• zauważysz, jak wiele jest
ciekawych sposobów na
spędzanie wolnego czasu,
• przeprowadzisz wywiad
z pracownikiem szkoły.
Kryteria innowacyjności:
POMOCE DYDAKTYCZNE:
– do pobrania:
• scenariusz 1 ,,Sposoby na nudę”, cz. 1
• film „Wywiad”;
– do przygotowania:
• kartki z nazwiskami pracowników szkoły,
• duży arkusz papieru do zapisania zasad przeprowadzania wywiadu,
• arkusz do zanotowania wyników wywiadów z rysunkiem koła – słońca;
– dodatkowe pomoce:
• kamera do nagrywania wywiadów.
- 1 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
1. NAWIĄZANIE DO POPRZEDNICH ZAJĘĆ, ICH TEMATU I ZAPAMIĘTANYCH
WIADOMOŚCI
2. ,,NUDA – CO TO TAKIEGO?”
N. stawia dzieciom pytania: czym jest nuda, kiedy i dlaczego ludzie się nudzą oraz czy
nuda jest zła i należy z nią walczyć.
3. OGLĄDANIE FILMU PREZENTUJĄCEGO WYWIAD Z DZIENNIKARZEM,
P. KRZYSZTOFEM ZIEMCEM
4. ROZMOWA NA TEMAT FILMU: CZEGO DZIECI SIĘ DOWIEDZIAŁY,
CO ZAPAMIĘTAŁY, CO BYŁO DLA NICH CIEKAWE
5. „ZRÓBMY WYWIAD!”
– N. zapowiada, że dzieci będą dziś samodzielnie prowadzić wywiady z kilkoma
pracownikami szkoły na temat ich sposobów na nudę i spędzania wolnego czasu.
Aby to zrobić, konieczne jest przygotowanie się do takiej rozmowy.
– Na podstawie obejrzanego wcześniej filmu uczniowie nazywają zasady prowadzenia
wywiadu, a nauczyciel zapisuje je w punktach na dużym arkuszu papieru, np.
• pamiętaj, na jaki temat prowadzisz wywiad,
• dobrze przemyśl i zapisz na kartce kilka pytań do wywiadu,
• kulturalnie przywitaj i pożegnaj się z rozmówcą, podziękuj mu za rozmowę,
• w czasie rozmowy patrz na osobę, która mówi.
– Uczniowie dobierają się w grupy 3–4 osobowe i losują kartki z nazwiskami
pracowników szkoły, z którymi przeprowadzą wywiad. N. informuje dzieci, w jakim
miejscu szkoły dane osoby czekają na dzieci, a następnie grupy rozchodzą się
w ustalone miejsca i przeprowadzają swoje wywiady.
Uwagi: Nauczyciel powinien wcześniej porozmawiać i umówić pracowników szkoły na
rozmowy z dziećmi w danym dniu, godzinie i miejscu. Warto też wcześniej uprzedzić
o temacie wywiadu. Sprawnie piszące dzieci mogą próbować notować hasłami
Sposoby na nudę – cz. 1
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 1
odpowiedzi pracowników. N. dyskretnie może nagrywać na kamerze fragmenty
poszczególnych rozmów. Osobami, z którymi dzieci mogą przeprowadzić wywiad,
mogą być: p. dyrektor, sekretarka, pielęgniarka, panie woźne, nauczyciele, kucharki,
bibliotekarka.
6. PO SKOŃCZONYCH WYWIADACH UCZNIOWIE ZDAJĄ RELACJE Z ODBYTYCH
ROZMÓW
– N. zawiesza na tablicy duży
arkusz papieru z narysowanym
pośrodku kołem (słońcem).
– W kole napisany jest temat:
SPOSOBY NA NUDĘ.
– Grupy kolejno opowiadają,
o jakich sposobach mówili
rozmówcy. Każdy pomysł zostaje
zapisany przez N. w postaci
promienia słońca wokół koła.
Powtarzające się u rozmówców
hasła przedłużają promienie o kolejne okienka.
– Tak utworzone słoneczko daje okazję do podsumowania wywiadów i zauważenia
przez dzieci, których pomysłów na nudę jest więcej, a których mniej. W dalszej
dyskusji dzieci próbują wyjaśniać, z czego te różnice wynikają, czym są
spowodowane, i które ze sposobów spędzania wolnego czasu są dla ludzi
korzystniejsze.
7. PODSUMOWANIE ZAJĘĆ
SPOSOBY
NA
NUDE
Czytanie
książek
Jeżdżenie
rowerem
- 3 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 2
Zapis w dzienniku:
Wykonanie zabawki z materiałów odpadowych według własnego
pomysłu
Edukacja polonistyczna: Nazywanie czynności wykonywanych w wolnym czasie.
Edukacja plastyczna: Tworzenie i ozdabianie matematycznej gry planszowej.
Edukacja społeczna: Współpraca przy wymyślaniu i prezentacji reklam form
spędzania wolnego czasu.
Edukacja matematyczna: Rozegranie matematycznej gry planszowej według
podanych zasad.
Cele operacyjne:
Uczeń:
• uczestniczy we wspólnym tworzeniu
reklam,
• uważnie słucha wypowiedzi i prezentacji
innych osób,
• tworzy konstrukcje przestrzenne
z klocków LEGO,
• przestrzega reguł gry matematycznej.
Kryterium sukcesu:
• wymienisz czynności jakie można wykonywać
w wolnym czasie;
• weźmiesz udział w grze matematycznej
przestrzegając jej zasad.
CZAS
3 × 45 min
Kryteria innowacyjności:
POMOCE
DYDAKTYCZNE:
– do pobrania:
• scenariusz 2 ,,Sposoby na
nudę”, cz. 2,
• karta pracy 1 „Sposoby na
nudę”, cz. 2;
– do przygotowania:
• fotokopie czynności
z końca scenariusza,
• wzór planszy do gry
matematycznej;
– dodatkowe pomoce:
• zestaw klocków LEGO,
• kostki do gry,
• pionki.
- 1 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Przebieg zajęć:
1. NAWIĄZANIE DO POPRZEDNICH ZAJĘĆ, ICH TEMATU I ZAPAMIĘTANYCH
WIADOMOŚCI
Przypomnienie wyników przeprowadzonych wywiadów z pracownikami szkoły –
odczytanie sposobów na nudę na plakacie ze słoneczkiem.
2. CZYNNOŚCI – ŚWIETNA SPRAWA!
– N. wyjaśnia we współpracy z uczniami pojęcie ,,czynność”. Może też fakultatywnie
użyć określenia ,,czasownik” jako nazwy czynności i wyjaśnić jej pochodzenie (od
wykonania czynności w określonym czasie).
– N. zachęca dzieci, aby w kilkuosobowych grupach, w ciągu kilku minut, wymyśliły
jak najwięcej czynności, które ludzie wykonują w wolnym czasie.
– Dzieci pantomimicznie prezentują wymyślone czynności, a reszta klasy je odgaduje.
– N. na dużym arkuszu papieru zapisuje w pionowej kolumnie nazwy czynności
w formie bezokolicznika: grać, czytać, biegać, jeździć, skakać, tańczyć, oglądać,
śpiewać, pływać, chodzić.
– N. rozdaje wydrukowane fotokopie z piktogramami oznaczające poszczególne
czynności, a dzieci je nazywają.
3. „JEDEN CZASOWNIK – WIELE ZNACZEŃ”
– Klasa dzieli się na 10 grup. Każda grupa otrzymuje jeden piktogram i ustala jak
najwięcej pomysłów, w jaki sposób można wykonywać tę czynność.
– Grupy prezentują swoje pomysły, np.
grać – w piłkę, w teatrze, w grę komputerową, na instrumencie muzycznym, w grę
planszową, w bilard, w kręgle,
czytać – książkę, gazetę, komiks, encyklopedię,
biegać – po boisku, po parku, grając w piłkę,
jeździć – na rowerze, na deskorolce, na wrotkach, na łyżwach, na nartach,
skakać – na trampolinie, ze spadochronem, na bungee, na skakance,
Sposoby na nudę – cz. 2
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 2
tańczyć – w zespole ludowym, taniec towarzyski, taniec nowoczesny, balet,
oglądać – telewizję, filmy w kinie, zachód słońca, zwierzęta w zoo, albumy ze
zdjęciami,
śpiewać – w chórze, na lekcji, słuchając radia,
pływać – w basenie, w jeziorze, w morzu, kajakiem, statkiem, w łodzi podwodnej,
chodzić – na spacery, z kijami nordic walking, na spacer z psem.
Jeśli grupie brakuje pomysłów, reszta klasy może je dopowiadać.
4. ZAREKLAMUJMY RUCH
– Uczniowie powtórnie spotykają się w dziesięciu grupach z poprzedniego zadania.
– N. prowadzi krótką rozmowę na temat reklamy: czym jest reklama, gdzie się z nią
spotykamy, jakie są rodzaje reklam, które reklamy najbardziej nam się podobają oraz
czemu one służą.
– Do swojego piktogramu oznaczającego czynność wymyślają krótką scenkę
dramową, która zareklamuje ten sposób spędzania wolnego czasu. Reklama może
zawierać rymowankę ułożoną przez dzieci.
– Gotowe zespoły prezentują swoją reklamę, którą N. nagrywa kamerą.
5. MATEMATYKA – ŚWIETNA ZABAWA!
N. rozważa z uczniami pytanie, czy ich zdaniem gra matematyczna może być
sposobem na nudę?
N. zawiesza na tablicy wzór gry planszowej:
start 2 4 6
5
7
1
5
3
0
3
10 0
4
0
8
1
1
5
7 5 6 2
0
8
0
0
5
2
2
9
1
2 3 4 1
meta
- 3 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
– Uczniowie dzielą się na grupy ok. 4–5 osobowe i przygotowują według wzoru własną
planszę do gry na kartonie formatu A3. Oprócz pól z cyframi dzieci mogą ozdobić
planszę według własnego pomysłu.
– Do rozgrywki grupy otrzymują 1 kostkę do gry, zestaw klocków LEGO i dowolne
pionki dla każdego gracza.
– Zasady gry: dzieci ustalają między sobą kolejkę rzutów. Rzucają kostką i poruszają
się na planszy o tyle pól, ile wskazała liczba oczek. Pole, na którym zatrzymał się
gracz wskazuje, ile dowolnego kształtu i wielkości klocków LEGO może sobie
wybrać. Gracze zbierają w czasie rozgrywki klocki, aby na koniec móc z nich
zbudować konstrukcję. Pewnego rodzaju zwycięzcą gry są osoby, którym udało się
zdobyć najwięcej klocków i zbudować coś ciekawego.
6. KARTAY PRACY 1: WYKONANIE ĆWICZEŃ
Z KARTY PRACY
7. W RAMACH PODSUMOWANIA LEKCJI
można odtworzyć nagrane podczas zajęć
reklamy z udziałem dzieci.
Sposoby na nudę – cz. 2
- 4 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 3
Free Time
Zapis w dzienniku:
Let’s play – sposoby na nudę
Integracja treści z nauczaniem w zakresie edukacji:
społecznej, matematycznej, wychowania fizycznego
Cele operacyjne:
Uczeń:
• rozpoznaje słownictwo związane ze sportem,
• słucha i wykonuje proste polecenia nauczyciela,
• rozwija zręczność, szybkość i siłę.
.
Kryterium sukcesu:
• będziesz umiał wymienić 3 nazwy dyscyplin sportowych.
• weźmiesz udział w zawodach sportowych.
CZAS
45 min
Kryteria innowacyjności:
- 1 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Uwaga: Ta lekcja powinna odbyć się na boisku szkolnym lub na sali gimnastycznej.
Przebieg zajęć:
1. ĆWICZENIA PRAKTYCZNE
N. wita się z dziećmi.
N. zaprasza uczniów na plac zabaw, boisko szkolne lub do sali gimnastycznej. N. prosi
dzieci, aby ustawiły się w kole. Sam staje w środku. Następnie zaprasza do siebie
chętnego ucznia i w tajemnicy przed pozostałymi członkami grupy prosi, aby ten
gestami zaprezentował wybraną przez N. dyscyplinę sportową. Po odgadnięciu przez
dzieci jaki to sport, N. zachęca uczniów, aby wspólnie powtarzali w języku angielskim
nowe słowa (play football, play basketball, play table tennis, run, swim, dance, ride
a bike). N. kontynuuje zabawę aż do momentu, kiedy upewni się, że uczniowie
zaznajomili się z nowym słownictwem.
N. wyjaśnia dzieciom, że od tego momentu sala/boisko podzielona jest na dwie części.
N. będzie zadawał pytania, a zadaniem uczniów jest stanąć po stronie sali, zgodnie ze
swoimi upodobaniami (prawa strona – tak, lewa strona – nie). N. wprowadza pytanie:
Do you like .....? Prosi uczniów o powtórzenie i zwraca uwagę, że kiedy pytamy o to, co
lubimy, a czego nie, do słówka opisującego daną czynność dodajemy końcówkę –ing.
Sposoby na nudę – cz. 3
POMOCE DYDAKTYCZNE:
– do pobrania:
• scenariusz „Sposoby na nudę” cz. 3 „Free Time”;
– do przygotowania:
• karton/tablica do notowania wyników;
– dodatkowe pomoce:
• piłka do gry w piłkę nożną,
• piłki do gry w koszykówkę,
• rakietki do tenisa stołowego i piłeczki ping-pongowe.
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 3
N. pyta dzieci: Do you like swimming? Dzieci, które zajęły prawą stronę sali/boiska
wspólnie z N. powtarzają: Yes,I do, natomiast uczniowie po lewej stronie: No, I don’t.
N. kontynuuje zabawę, aż do momentu, kiedy upewni się, że uczniowie zaznajomili się
z pytaniem Do you like…? i krótkimi odpowiedziami.
2. GRY DO WYBORU:
N. dzieli klasę na drużyny (liczba drużyn: 2 – 4). Prosi uczniów, aby nazwali swoje
drużyny w języku angielskim. W razie trudności pomaga podjąć decyzję. Wspólnie
z dziećmi utrwala nazwy drużyn i zapisuje je na kartonie/tablicy wyników.
Następnie N. pokazuje uczniom piłkę do gry w piłkę nożną i pyta: What sport is it?
Po ustaleniu, że chodzi o piłkę nożną, opowiada: I like playing football, a następnie
pyta: Do you like playing football? Po otrzymaniu twierdzącej odpowiedzi proponuje:
Let’s play football!
N. prosi uczniów, aby ustawili się w czterech rzędach naprzeciwko bramki. Aby zdobyć
punkt dla swojej drużyny, każdy zawodnik na sygnał musi właściwie wymówić słowo
football, a następnie trafić do bramki. Po zakończeniu ćwiczenia N. prosi uczniów, aby
usiedli: Sit down, please i wspólnie z nimi podlicza w języku angielskim punkty zdobyte
przez poszczególne drużyny.
N. pokazuje uczniom rakietki do gry w tenisa stołowego i proponuje: Let’s play table
tennis. Naprzeciwko siebie stają zawodnicy z przeciwnych drużyn. Ich zadaniem jest
jak najdłużej odbijać piłeczkę do gry w ping-ponga. Zawodnik, który jako pierwszy
upuści piłeczkę, przegrywa. Wygrany, aby zdobyć punkt dla swojej drużyny musi
odpowiedzieć na pytanie, w co przed chwilą grał (table tennis).
Zapraszając do gry kolejne pary N. zachęca: Let’s play table tennis. Po zakończonej
zabawie zostają podliczone punkty.
Następnie N. pokazuje uczniom piłkę do gry w koszykówkę i ponownie pyta: What
sport is it? I like playing basketball. Do you like playing basketball? Po otrzymaniu
twierdzącej odpowiedzi proponuje: Let’s play basketball! N. prosi uczniów, aby ustawili
się w czterech rzędach. Pierwsi w rzędach posiadają piłkę. Na sygnał kozłują piłkę do
wyznaczonego miejsca. Po dojściu do półmetka toczą piłkę do kolejnego w rzędzie,
a sami wracają na koniec swojego zespołu. Po zakończonym wyścigu podliczone
zostają punkty.
3. ZAKOŃCZENIE ZAJĘĆ
Po podliczeniu punktów N. pozwala wygranej drużynie wybrać grę, w którą chcieliby
zagrać na zakończenie lekcji.
- 3 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 4
Free Time
Zapis w dzienniku:
Free time activities – sposoby na aktywne spędzanie czasu wolnego
Integracja treści z nauczaniem w zakresie edukacji:
społecznej, wychowania fizycznego, zdrowotnej
Cele operacyjne:
Uczeń:
• rozpoznaje słownictwo
związane z aktywnymi
sposobami spędzania czasu
wolnego,
• słucha i wykonuje proste
polecenia nauczyciela,
• przeprowadza ankietę.
CZAS
45 min
Kryterium sukcesu:
• będziesz umiał wymienić
3 sposoby aktywnego
spędzania czasu wolnego,
• przeprowadzisz ankietę.
Kryteria innowacyjności:
POMOCE DYDAKTYCZNE:
– do pobrania:
• scenariusz „Sposoby na nudę” cz. 4
„Free Time”,
• karta pracy 1 „Sposoby na nudę”
cz. 4 „Free Time”,
• karta pracy 2 „Sposoby na nudę”
cz. 4 „Free Time”;
– do przygotowania:
• fotokopie z piktogramami z końca
scenariusza,
• magnesy.
- 1 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Przebieg zajęć:
1. ROZGRZEWKA JĘZYKOWA
N. wita się z dziećmi.
N. powtarza słownictwo z poprzednich lekcji, posługując się kartami obrazkowymi
z trzech grup tematycznych. N. pokazuje uczniom karty obrazkowe i sprawdza, czy
potrafią podać odpowiednie nazwy. Następnie dzieli uczniów na trzy grupy i prosi, aby
podali tyle słów z jednej kategorii, ile pamiętają. N. za każdą poprawną odpowiedź
przyznaje drużynie po jednym punkcie.
2. ĆWICZENIA PRAKTYCZNE
Jeżeli jest to możliwe, N. prosi dzieci, aby usiadły w kręgu. Podaje dziecku fotokopie
całego zestawu piktogramów. N. włącza nagranie z muzyką. Dzieci podają sobie cały
zestaw kartę z piktogramami, gdy słyszą
muzykę. N. zatrzymuje nagranie. Uczeń,
który akurat trzyma kartę, wstaje, wybiera
jeden piktogram i gestem pokazuje to, co
jest przedstawione na obrazku. Zadaniem
pozostałych uczniów jest odgadnięcie
słówka. N. pierwszy głośno wypowiada
nowe słowo w języku angielskim i zachęca
dzieci do powtarzania. Na koniec uczeń
przekreśla piktogram, który pokazał. W razie
potrzeby ćwiczenie można powtórzyć, żeby
upewnić się, że wszystkie dzieci rozumieją
nowe słowa.
3. KARTA PRACY 1: N. wskazuje na
piktogramy na karcie pracy i zapisuje
słowa na tablicy. U. łączą piktogramy
z odpowiednim słowem.
4. KARTA PRACY 2: N. rozdaje uczniom
kartę pracy. N. prosi, aby uczniowie podali
Sposoby na nudę – cz. 4
1. Match the pictures with the verbs.
Free Time
- 2 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Sposoby na nudę – cz. 4
angielskie nazwy sposobów aktywnego
spędzania czasu wolnego, które widzą
u góry tabeli na obrazkach (swim, run,
dance, ride a bike).
Następnie N. prosi uczniów
o uzupełnienie części tabelki „I” –
o swoich własnych upodobaniach.
N. prosi dzieci o odczytanie swoich
odpowiedzi na głos (np. I don’t like
running, I like swimming, itd.).
N. poprzez zabawę zachęca uczniów
do utrwalenia pytania Do you like
.....? (Do – klaśnięcie w dłonie, you –
klaśnięcie o kolana, like – pstryknięcie
palcami).
Po upewnieniu się, że dzieci rozumieją
i potrafią zadać pytanie Do you like .....?
N. prosi dzieci, aby wstały i zachęca
je do przeprowadzenia ankiety. Każdy
z uczniów ma za zadanie zdobyć
informacje na temat 3 kolegów/koleżanek
z klasy. Jedno dziecko pyta: Do you like
dancing? Drugie odpowiada: Yes, I do lub No, I don’t.
5. ZAKOŃCZENIE ZAJĘĆ
Po powrocie do ławek N. zaprasza chętnego ucznia na środek i zachęca do
przedstawienia zdobytych informacji (np. Kasia likes dancing). Następnie N. prosi
uczniów o to, aby, koledze/ koleżance z ławki opowiedzieli o upodobaniach jednej
osoby z którą, przeprowadziły wywiad. N. monitoruje pracę i wspiera w przypadku
trudności.
- 3 -
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego F unduszu Społecznego
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego
- 2 -